Nikt nie rodzi się alkoholikiem, czyli słów kilka o osobowości uzależnieniowej

Każdy z nas reprezentuje zbiór innych cech osobowości - nie ma dwóch identycznych osób. W związku z tym nie da się wyróżnić osób szczególnie podatnych na uzależnienia. Są jednak pewne cechy, które bardzo często powtarzają się u uzależnionych.

Można zatem przyjąć, że do uzależnienia mogą predysponować: impulsywność, drażliwość, niedojrzałość emocjonalna, kapryśność, brak samodyscypliny.

Uzależnienie dotyka ponadto osób, które maja potrzebę ciągłego poszukiwania nowości, stymulacji. Takie osoby chętnie podejmują zachowania ryzykowne. Impulsywność powtarza się wśród przeróżnych badań naukowych dotyczących predyspozycji do alkoholizmu jako tzw. czynnik ryzyka. Osoby bierne, ostrożne, przewidujące problemy i unikające sytuacji problemowych statystycznie rzadziej eksperymentują z substancjami psychoaktywnymi oraz niechętnie kontynuują ich regularne używanie. Oczywiście ze zwykłego doświadczenia życiowego wiemy, że alkoholizm dotyka także osób nieśmiałych, zagubionych, dla których alkohol jest sposobem na radzenie sobie z odrzuceniem, stresem, samotnością itp. Nie można także bagatelizować skłonności do alkoholu przekazywanej genetycznie. Synowie uzależnionych ojców mają większą tolerancję alkoholu i zwiększoną predyspozycję do choroby alkoholowej. Charakterystyczne jest też dla „dziedziczności” alkoholizmu jest mniejsze odczucie objawów zatrucia alkoholowego. Zdarza się także minimalne bądź żadne odczucie objawów pointoksykacyjnych, zwanych potocznie kacem. Ten swoisty „brak kary” po dużym spożyciu alkoholu także jest czynnikiem wpływającym na szybsze uzależnienie.

Wieloletnie badania psychologów dowodzą, że osoby uzależnione także wyróżniają się na tle zdrowej społeczności. Nie są to cechy stałe dla całej grupy alkoholików, ale powtarzają się dosyć często.

Według badań naukowych alkoholicy często mają inny, niż osoby zdrowe, obraz samych siebie. Sami często uważają się za osoby towarzyskie i żywiołowe. Alkoholicy często są wręcz duszami towarzystwa, napełniają kieliszki, inspirują picie alkoholu przez innych. Wydarzenia towarzyskie są we wspomnieniach uzależnionych wręcz idealizowane, kojarzą się przyjemnie.

Z drugiej strony częściej wątpią w swoje możliwości, opisują siebie przy użyciu negatywnie nacechowanych przymiotników. W obrazie świata widzianym oczyma alkoholika to inni są bardziej wytrwali, silni i skuteczni, a uzależniony nie wykazuje potrzeby uporządkowania, wytrwałości. Alkoholicy łatwiej niż osoby zdrowe porzucają powzięte działania, szybciej się zniechęcają, trudniej realizują długofalowe cele. Podczas terapii uzależnień charakterystyczne jest, że pierwszym krokiem do wyleczenia jest nauczenie chorego odpowiedzialności za swoje własne życie. Alkoholicy bowiem mają tendencję do zrzucania odpowiedzialności za swoje picie na innych - szefa, żonę, a nawet zjawiska atmosferyczne. Terapeuci zauważają, że uzależnieni często stosują na opisanie swojego uzależnienia słów w formie bezosobowej: wypiło się, zrobiło się.

Niezależnie od predyspozycji do uzależnienia i przebiegu samej choroby alkoholowej, proces leczenia oparty jest na trenowaniu silnej woli, wzięciu odpowiedzialności za siebie oraz wszelkie podejmowane decyzje.


Leksykon wiedzy

Halucynoza alkoholowa ostra

Halucynoza alkoholowa ostra podobnie jak delirium występuje po zakończeniu kilkumiesięcznego – kilkuletniego ciągu picia. Jest ona 2 co do częstości występowania psychozą alkoholową. Objawami jej są halucynacje słuchowe. Pacjent ma duży poziom lęku. Pojawiają się zachowania agresywne i autoagresywne. Stan halucynozy wymaga pilnego leczenia i hospitalizacji.

Więcej

Upojenie alkoholowe

Upojenie alkoholowe (ebrietas simplex), które definiuje się także jako upicie zwykłe, przede wszystkim można poznać po zmianach zachowania (agresywność, euforia, smutek, labilność emocjonalna) oraz zaburzeniach koordynacji nerwowej (bełkotliwa mowa, brak koordynacji ruchowej), co stanowi naturalną reakcję organizmu, w szczególności ośrodkowego układu nerwowego na alkohol etylowy.

Więcej

Zespół Korsakowa

Zespół Korsakowa rozwija się niejednokrotnie początkowo jako Alkoholowy Zespół Abstynencyjny lub delirium tremens. W trakcie choroby dołączają się luki pamięciowe i zaburzenia neurologiczne (zaburzenia chodu, oczopląs, czasem cechy otępienia). Chorzy niejednokrotnie konfabulują, nie występują za to objawy charakterystyczne dla otępienia.

Więcej