Samotność w związku, czyli o współuzależnieniu

O współuzależnionych mówi się w badaniach nad alkoholizmem stosunkowo od niedawna. Współuzależnienie wywołuje długotrwały stres związany z przebywaniem z osobą uzależnioną, ale przede wszystkim wynika ono z pewnej niedojrzałości emocjonalnej, nieumiejętności poradzenia sobie w problematycznej sytuacji i nieodpowiednie reagowanie na zaburzone zachowania innych osób. Przebywanie z uzależnionym nasila cechy tej osobowości. Współuzależniony wymaga osobnej terapii, ponieważ nawet wyleczenie uzależnienia alkoholowego, nie oznacza jednoczesnego rozwiązania problemów współuzależnionego. Badacze zagadnienia wskazują na to, że współuzależniona (zazwyczaj kobieta) staje się niemal lustrzanym odbiciem alkoholika – jest uzależniona od osoby pijącej.

Najczęstsze objawy fizyczne i psychiczne spotykane u współuzależnionych ze względu na swoją niespecyficzność wymagają odniesienia do szerszego kontekstu. Należą do nich: zaburzenia snu, kłopoty ze zdrowiem, zmęczenie, zaburzenia łaknienia, poczucie zagubienia, zmienne nastroje, niezdolność do podejmowania decyzji, zmienne nastroje, zachowania kompulsywne, poczucie chaosu, utrata kontroli nad swoim zachowaniem, brak dbałości o siebie, zaburzone kontakty z innymi ludźmi – rozluźnienie więzi rodzinnych,ale też branie odpowiedzialności za innych, pouczanie, zajmowanie się cudzymi sprawami bardziej niż swoimi, nadopiekuńczość, obwinianie innych za swoje problemy.

Do typowych objawów współuzależnienia wynikających z życia z osobą uzależnioną należą: całkowite skupienie się na problemach alkoholika, poddanie się rytmowi jego dnia, kontrolowanie, nieskuteczne namawianie alkoholika do zmiany zachowań, podjęcia leczenia, zachowania agresywne: poniżanie alkoholika, wypominanie, oskarżanie, moralizowanie, zachowania kompulsywne, poczucie bezsilności, zobojętnienia, brak poczucia bezpieczeństwa.

Działanie osoby współuzależnionej opierają się w istocie na zaprzeczaniu problemowi, tolerowaniu destrukcyjnych zachowań alkoholika i solidarnym ponoszenia razem z nim ich konsekwencji, co umożliwia dalsze trwanie rodziny w niezmienionym stanie. Często rodziny dokładają wszelkich starań, żeby ukryć problem przed światem. Osoby współuzależnione dla wyrwania się z zamkniętego kręgu alkoholizmu potrzebują wsparcia psychologicznego.

W terapii współuzależnionych nacisk kładzie się przede wszystkim na następujące kwestie: zmiana stereotypów myślenia o chorobie alkoholowej, uświadamianie alkoholika o jego problemie i żądanie rozpoczęcia leczenia, uwolnienie siebie od odpowiedzialności za picie alkoholika, obrona przed destrukcją, zaprzestanie działań mających na celu ułatwienie alkoholikowi picia.


Leksykon wiedzy

Marskość wątroby

Przyczyny marskości wątroby są bardzo różnorodne i mogą współistnieć u danego pacjenta. W świecie zachodnim najbardziej powszechnymi przyczynami są przewlekłe nadużywanie alkoholu i zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B i C (HBV i HCV). Niezależnie od przyczyn, zwłóknienie często poprzedzone jest zapaleniem lub stłuszczeniem wątroby.

Więcej

Halucynoza alkoholowa ostra

Halucynoza alkoholowa ostra podobnie jak delirium występuje po zakończeniu kilkumiesięcznego – kilkuletniego ciągu picia. Jest ona 2 co do częstości występowania psychozą alkoholową. Objawami jej są halucynacje słuchowe. Pacjent ma duży poziom lęku. Pojawiają się zachowania agresywne i autoagresywne. Stan halucynozy wymaga pilnego leczenia i hospitalizacji.

Więcej

Majaczenie alkoholowe

Majaczenie alkoholowe to stan zagrożenia życia, wymaga natychmiastowego leczenia i hospitalizacji. Tradycyjnie pacjenci z majaczeniem alkoholowym przyjmowani są do oddziałów psychiatrycznych. Majaczenie alkoholowe cechuje się wyjątkowo dużą śmiertelnością: ponad 20% w przypadku chorób współistniejących, 5% u pacjentów bez innych obciążeń.

Więcej