Upojenie alkoholowe

Upojenie alkoholowe (ebrietas simplex), które definiuje się także jako upicie zwykłe, przede wszystkim można poznać po zmianach zachowania (agresywność, euforia, smutek, labilność emocjonalna) oraz zaburzeniach koordynacji nerwowej (bełkotliwa mowa, brak koordynacji ruchowej), co stanowi naturalną reakcję organizmu, w szczególności ośrodkowego układu nerwowego na alkohol etylowy.

Objawy pojawiają się osobniczo, u osób wyjątkowo wrażliwych od 0,3 promila. Istnieją także osoby, u których nie dochodzi do upojenia alkoholowego pomimo stężenia alkoholu we krwi na poziomie 1,5-2 promila.

Tradycyjnie wyróżnia się w upojeniu zwykłym 3 fazy, zwane również stadiami:

  1. faza podchmielenia, czyli ekscytacji, w której obserwuje się wzmożoną aktywność przy obniżonej jednak precyzji ruchów, ograniczenie krytycyzmu i zdolności logicznego, przyczynowo skutkowego myślenia oraz pewną nieadekwatność w reakcjach uczuciowych i zachowaniu,
  2. faza właściwego upojenia, w której występuje chwiejny chód, bełkotliwa mowa, posługiwanie się banalnymi frazesami, dalsze ograniczenie krytycyzmu i zdolności logicznego, przyczynowego myślenia oraz pogłębienie nieadekwatności w reakcjach uczuciowych i zachowaniu. W fazie tej występuje również cały szereg innych objawów, które łącznie określane są mianem „zachowania się pijaków”,
  3. faza głębokiego upojenia, zwana również porażenną, w której występują stopniowo pogłębiające się zaburzenia świadomości, zahamowania ruchowe i wreszcie sen.

Upojenie alkoholowe w fazie podchmielenia, a zwłaszcza w początkowym okresie właściwego upojenia, może przybierać bardzo różnorodne postacie (euforyczną, maniakalną, depresyjną, dysforyczno-eksplozywną, histeryczną), których rodzaj w dużym stopniu zależy od cech osobowości oraz stanu ośrodkowego układu nerwowego.

Stany upojenia alkoholowego mogą pozostawić po sobie jedynie fragmentaryczną pamięć doznanych przeżyć i swojego zachowania się, niekiedy jednak pamięć ta może być całkowicie zniesiona. Szczególnie często upojenie zwykłe pozostawia niepamięć w alkoholizmie przewlekłym.

Wstecz


Leksykon wiedzy

Majaczenie alkoholowe

Majaczenie alkoholowe to stan zagrożenia życia, wymaga natychmiastowego leczenia i hospitalizacji. Tradycyjnie pacjenci z majaczeniem alkoholowym przyjmowani są do oddziałów psychiatrycznych. Majaczenie alkoholowe cechuje się wyjątkowo dużą śmiertelnością: ponad 20% w przypadku chorób współistniejących, 5% u pacjentów bez innych obciążeń.

Więcej

Paranoja alkoholowa

Paranoja alkoholowa rozwija się u osób w nieco mniej rozwiniętym stadium uzależnienia od alkoholu, zwykle po czterdziestce. Najczęściej chory mąż oskarża swoją żonę o zdradę i „znajduje” na to różne „dowody”. Partnerka lub domniemany kochanek stają się niejednokrotnie ofiarami czynów agresywnych.

Więcej

Zespół drugiego dnia

Zapalenie błony śluzowej żołądka, a właściwie zapalenie żołądka (gastritis), ze względu na rzadko występujące ograniczenie stanu zapalnego jedynie do błony śluzowej, to stan chorobowy, w którym dochodzi do uszkodzenia błony śluzowej żołądka. Alkohol w stężeniu > 5% wywołuje podrażnienie śluzówki żołądka, co objawia się nudnościami, wymiotami i bólem nadbrzusza.

Więcej