Wspomagacze silnej woli - czyli alkoholizm a farmakologia

Nauka od lat poszukuje skutecznej metody walki z alkoholizmem. Cudowny środek niestety nie istnieje - zdrowienie z alkoholizmu jest procesem opartym na silnej motywacji chorego i ciężkiej pracy nad samym sobą z pomocą psychologa lub grupy wsparcie. Znane są dwa rodzaje środków farmakologicznych wspomagających leczenie odwykowe: takie, które łagodzą głód alkoholowy oraz typowe „straszaki”, które wywołują objawy zatrucia alkoholowego po spożyciu.

Na początku należy wspomnieć o disulfiramie – popularnym, acz kontrowersyjnym środku. Należy on do grupy leków stosowanych w leczeniu awersyjnym. Polega ono na wymuszeniu abstynencji. Disulfiram podaje się doustnie (Anticol, Antabus) lub w formie implantu (Esperal, Disulfiram). Osoba, która spożywa alkohol pomimo leczenia opartego na disulfiramie, odczuwa objawy zatrucia spowodowanego wysokim stężeniem aldehydu octowego. Kontrowersyjność tej metody bierze się z faktu, że jest oparta jedynie na strachu przed konsekwencjami picia alkoholu. Reakcja disulfiram - alkohol może powodować u pijącego: bóle głowy, zaczerwienienie twarzy, gwałtowne bicie serca, mdłości, wymioty, brak tchu. Reakcja ta zachodzi po kontakcie z jakimkolwiek alkoholem nawet w niewielkich ilościach. Przeciwwskazaniem do stosowania tego rodzaju terapii są zaburzenia psychiczne i problemy z sercem.

Druga grupa środków stosowanych w farmakologicznym leczeniu alkoholizmu to te, które osłabiają przymus picia alkoholu i wpływają na zniwelowanie „nagradzającego działania alkoholu”. Ponadto wykazują się działaniem antydepresyjnym i poprawą zdolności poznawczych.

Naltrekson - lek podawany doustnie, na skutek jego działania zostaje zredukowany głód alkoholowy, a tym samym motywacja do picia. Dzięki temu wyraźnie zostaje ograniczona intensywność picia alkoholu. Lek charakteryzuje się dość niską ilością możliwych działań niepożądanych.

Akamprozat - lek podawany doustnie. Działa nie tyle ograniczając intensywność picia, co wydłużając okresy abstynencji.

Leczenie każdym spośród wymienionych wyżej środków powinno przebiegać pod ścisłym nadzorem lekarza. Nie zastąpi ono jednak pełnowymiarowej terapii. Oczywiście nie można wykluczyć sytuacji, w której pacjenci wspomagani przez środki farmakologiczne, wyraźnie wydłużają okresy abstynencji, ograniczają spożycie alkoholu lub - jak w przypadku leków o działaniu awersyjnym - całkowicie zaprzestają jego spożycia. Nie można jednak mówić o żadnej prawidłowości i traktować wymienionych wyżej środków jako jedynego sposobu na wyzdrowienie z alkoholizmu.


Leksykon wiedzy

Alkoholowy Zespół Abstynencyjny

Alkoholowy Zespół Abstynencyjny, w skrócie AZA to stan chorobowy, który występuje przeciętnie od 12 do 24 h po zakończeniu ciągu alkoholowego i zaprzestaniu picia lub zmniejszeniu ilości spożywanego alkoholu. Chorzy z AZA wymagają detoxu alkoholowego– przede wszystkim podaży płynów i elektrolitów, czasem niezbędne jest podanie środków uspokajająco-nasennych.

Więcej

Paranoja alkoholowa

Paranoja alkoholowa rozwija się u osób w nieco mniej rozwiniętym stadium uzależnienia od alkoholu, zwykle po czterdziestce. Najczęściej chory mąż oskarża swoją żonę o zdradę i "znajduje" na to różne "dowody". Partnerka lub domniemany kochanek stają się niejednokrotnie ofiarami czynów agresywnych.

Więcej

Zespół drugiego dnia

Najczęstszymi dolegliwościami towarzyszącymi zespołowi dnia drugiego (kacowi) są ból głowy, pragnienie, światłowstręt, nadwrażliwość na hałas, nudności, biegunka, uczucie rozbicia, apatia, trudności z koncentracją, problemy ze snem, osłabienie, brak łaknienia lub nadmierny apetyt, dreszcze, potliwość, zaburzenie funkcji motorycznych (drgawki, zaburzenia równowagi), przygnębienie i rozdrażnienie. U wielu osób cierpiących na kaca występuje wstręt przed wypiciem lub wąchaniem alkoholu.

Więcej